تبلیغات
قلمرو موجودات شب - قربانی انسانی در تمدن مایا ها

12.jpg (999×884)
قربانی
نموداری از باورهای مایا درباره ماهیت مقدس خون ، عبارت بود از عمل فصد ، یعنی بریدن رگ انسان یا حیوان برای جاری ساختن خون. ( ولی این کار الزاما به معنای کشتن انسان یا حیوان نبود) فصد در بسیاری شعائر دینی مایاها اجرا می شد. سرچشمه خون بستگی به این داشت که از اجرای آن شعائر به چه نتیجه ای می خواهند برسند. خواسته های کوچک از خدایان فقط نیاز به پرندگان و حیونات کوچک داشت، در حالی که خواسته های بزرگ یا رویدادهای مهم، قربانی کردن حیوانات بزرگ را می طلبید، مثلا در شهر کوپان هفده جاگوار(پلنگ آمریکایی) در مراسم دینی وقف یک پرستشگاه به درگاه خدایان قربانی شدند.
طی اجرای مراسم دینی برای خشنودی خدایان ، پاره ای اوقات لازم می آمد که یک پادشاه جایی از بدن خود را ببرد تا خون لازم برای مراسم فراهم شود . آثار به جا مانده مایاها نیز نشان می دهند که در اجرای مراسم گوناگون مذهبی، از زبان و یا یکی دیگر از اعضاء بدن یکی از نخبگان خون جاری می شد، این جریان به ویژه در مراسم مذهبی مربوط به باروری اجرا می گردید. ولی شایع ترین  وفراوان ترین مورد برای ریختن خون انسانها، کشتن آنها در مراسم خاصی بود. در یک چنین قربانی کردن، فرد مورد قربانی یک اسیر جنگی - یک برده - یا کودکی بود که والدینش باور داشتند با قربانی کردن فرزندشان، طالع سعد و رفاه برای سایر افراد خانواده به بار خواهند آورد.

13.jpg (428×276)

مایاها اسیران خود را به شیوه های گوناگون قربانی می کردند. یکی از این روش ها بریدن گلوی قربانی بود ، شیوه دیگر پاره کردن شکم قربانی بود. در شهر چیچن ایتزا در ناحیه یوکاتان، اسرای قربانی را در باتلاقی می انداختند، در حقیقت چاهی بود طبیعی که بر اثر رانش زمین که بر روی یک رود یا دریاچه زیر زمینی قرار داشت به وجود آمده بود.( پدیده ای که در یوکاتان امری طبیعی بود) در واقع دو حلقه از این گونه چاه ها در یوکاتان وجود داشت، یکی آب آشامیدنی مردم را تامین می کرد و دیگری مخصوص قربانی کردن بود، قربانیانی که برای خشنودی خدای باران فدا می شدند. چاه مخصوص قربانی کردن که " چاه قربانی " یا " چاله مقدس " نامیده می شد، تقریبا پنجاه متر قطر داشت و گودی آن تا سطح آب حدود بیست متر و عمق خود آن نیز بیست متر بود. اسقف لاندا درباره این چاله چنین نوشته است : " از دیر باز آنها (مایا ها) رسمی داشتند که مردان را زنده زنده درون آن بیاندازند و این در دوران خشکسالی بود و برای خدایان قربانی می شدند. مایاها معتقد بودند که قربانیان نمی میرند، هر چند که آنها (قربانیان) هرگز دوباره دیده نشدند. جز قربانیان چیزهای فراوان دیگری نیز در آن می انداختند، مانند سنگهای گرانبها، و چیزهای پر ارزش دیگر. "
روش رایج برای قربانی انسان که در بسیاری شهرهای دیگر مایا انجام می شد آن بود که ابتدا قربانیان را برهنه می کردند ، سپس بدن آنها را رنگ آبی می زدند . و بعد آنها را به تالار مخصوص قربانی که خارج از پرستشگاه قرار داشت می بردند . در آنجا قربانی را می خوابانیدند و یک کاهن سینه قربانی را با یک خنجر تیز می شکافت و با سرعت قلبش را بیرون می آورد ، قلبی که هنوز در حال تپش بود . خون قلب را به سر و روی یک بُت که در مرکز جایگاه مراسم بود می پاشیدند  . بقیه خون قربانی را خشک می کردند که بعدا برای بُخور دادن از ان استفاده می کردند ، زیرا مایاها بر این باور بودند که دود این بخور به هنگام مراسم دعا می تواند خواست های آنان را به خدایان برساند.



طبقه بندی: ادیان , فرقه ها، 
برچسب ها: مایا ها، قربانی کردن، قربانی، قربانی انسان، تمدن مایا ها، Tikal، human sacrifice،  

تاریخ : پنجشنبه 24 فروردین 1396 | 07:02 ب.ظ | نویسنده : jasmine . | نظرات
از دیگر مطالب ترسناک نیز دیدن فرمایید